Van de predikant

In de vorige Aanwijzer mocht ik u al een goed nieuw jaar toewensen, maar ik doe dat in dit blad nog eens dunnetjes over: ik wens u een heel goed 2023 toe. Immers, de redactie heeft als voornemen dat dit blad nog voor de jaarwisseling verschijnt. Goede wensen blijven trouwens ook best een tijdje houdbaar! En nu we het er toch over hebben: in het toewensen van een goed jaar, bedoel ik niet zozeer dat alles rimpelloos zal verlopen. Daarmee zouden we het leven overvragen, denk ik. Leven is nu eenmaal niet alleen de hoogten, maar ook de diepten. Niet alleen de stevigheid, maar ook de kwetsbaarheid. Tegelijk vertellen mensen die verdriet meemaken of die in moeilijke omstandigheden zijn dat het goede hun tóch tegemoet komt. Dat zit ‘m dan vaak in de verbondenheid en liefde die andere mensen hen bieden, maar dat kan ook zijn in de veerkracht die ze in zichzelf ontdekken al dan niet mede gevoed door het geloof.

Lees verder “Van de predikant”

Van de predikant

Het kerkgebouw van Stompetoren was op 2 november in de middag opengesteld om binnen te lopen om een kaarsje te branden, even te zijn, op wat voor manier dan ook of om even een gesprekje te hebben met één van de aanwezige ambtsdragers of de predikant. Het is waardevol voor de mensen die even binnen kwamen lopen. Het is sowieso prettig dat de kerk open is.  

De aanloop was minder groot dan vorig jaar. Misschien ook omdat we toen in de corona-tijd zaten en er minder gelegenheid was om een kerkgebouw binnen te stappen. En een ander ‘misschien’: we zijn het als protestantse kerk nog niet zo gewend om te gedenken op deze manier en op deze dag, Allerzielen.

Lees verder “Van de predikant”

Van de predikant

’t Is weer vroeg donker en na het ingaan van de wintertijd natuurlijk helemaal. Herfst dus. We zitten weer meer binnen, kerkelijk gaan we ook een andere tijd in. Eerst de tijd van terugblikken en gedenken; daarna de tijd van hopen en verwachten. Kunnen we zeggen: van donker naar licht? Van dood naar nieuw leven?

Gedenken

Dat gaan we doen met Open Kerk op woensdag 2 november, Allerzielen. Het kerkgebouw in Stompetoren is dan opengesteld van 13:00 uur tot 17:00 uur. U bent zeer welkom om binnen te lopen, een kaarsje te branden, even te zitten; om te bidden of om even een gesprekje te hebben. We hopen dat dit ook bij uitstek een gelegenheid is voor mensen van buiten de gemeente om binnen te lopen. Om op die manier iets van de kracht van het gebouw, van het ritueel en van de Aanwezige te ervaren. Maar iedereen is natuurlijk welkom, dus ook gemeenteleden.

Lees verder “Van de predikant”

Van de predikant

Voorzichtig laten we de zomer achter ons, hoewel het weer ook plotseling om kan slaan natuurlijk. En wie weet, is er dan die langverwachte regen. Op de kalender begint gewoon op een dag de herfst vanwege de stand van de aarde t.o.v. de zon. Zo ook telt het kerkelijk jaar verder met zondagen door het jaar, tot we aangeland zijn bij de laatste zondag van het kerkelijk jaar, waarop we dit jaar nog de gedachtenis van onze overledenen zullen vieren. Volgend jaar gaan we naar de eerste zondag van november, om beter aan te sluiten bij andere kerken en de samenleving als geheel. De zomer is een tijd waarin het meestal wat rustiger is met kerkenwerk. Niet of veel minder vergaderen en meer tijd – in elk geval wat de dominee betreft – voor studie. Verder heb ik een ronde langs de andere ambtsdragers van onze gemeente gemaakt. Het is goed om gewoon eens even de tijd te nemen om te vragen hoe het gaat met de mensen die een ambt bekleden. Natuurlijk ben ik de notulist niet vergeten. Omgekeerd wordt er ook met de predikant een jaargesprek gehouden om aan hem te vragen hoe de vlag er bij hangt.

Lees verder “Van de predikant”

Van de predikant

Voorzichtig laten we de zomer achter ons, hoewel het weer ook plotseling om kan slaan natuurlijk. En wie weet, is er dan die langverwachte regen. Op de kalender begint gewoon op een dag de herfst vanwege de stand van de aarde t.o.v. de zon. Zo ook telt het kerkelijk jaar verder met zondagen door het jaar, tot we aangeland zijn bij de laatste zondag van het kerkelijk jaar, waarop we dit jaar nog de gedachtenis van onze overledenen zullen vieren. Volgend jaar gaan we naar de eerste zondag van november, om beter aan te sluiten bij andere kerken en de samenleving als geheel.

Lees verder “Van de predikant”

Van de predikant

Terugblik en het verruimen van onze blik

Half mei hadden we Guus Kuijer te gast in ons kerkgebouw in Stompetoren. Hij had een prachtig verhaal over het offer van Abraham (Genesis 22), waarbij hij de innerlijke stem van Sara vertolkte. Dat is tenminste de manier waarop ik onder woorden breng wat hij in de verhalen die hij voortbouwend op Bijbelse verhalen vertelt: de innerlijke stem van één van de hoofdrolspelers tot klinken brengen. Natuurlijk de innerlijke stem zoals hij zich verbeeldt dat die zou kunnen hebben geklonken. Zo’n innerlijke stem stelt vaak vragen bij wat vanzelf lijkt te spreken. Die stem houdt zich niet aan regels en wetten, of uiterlijke regels van fatsoen; we weten het allemaal als we ons oor te luisteren leggen bij onze eigen innerlijke stem. Het is het vaak ongezouten commentaar op de gebeurtenis waar we in betrokken zijn. Vaak durven we dat niet hardop te zeggen.

Lees verder “Van de predikant”

Ds. Corrie overleden

We zijn verdrietig door het overlijden van onze voormalige predikant ds. Corrie van Duinen. Hieronder vindt u de overlijdensadvertentie van onze gemeente.

Van de dominee

Aan de ene kant beleef ik de Goede Week daadwerkelijk als een goede week, één van de mooiste weken van het (kerkelijk) jaar. Het is het prachtige verhaal van dat we niet bij de pakken neer hoeven te zitten, maar weer op mogen staan. Het verhaal van de veerkracht, van de hoop, van het op mogen staan, steeds weer. Het gaat er niet om hoe vaak je valt, maar dat je wel iedere keer weer overeind komt. Niet schuld en falen hebben het laatste woord, maar vergeving, verzoening en liefde, ook voor onszelf. En in wereldverband is de boodschap dat de schepping niet wordt gedragen in het gebulder van kanonnen in de nacht, maar in de stilte van de ochtendschemering, van het nieuwe licht dat over ons opgaat.

Aan de andere kant beleef ik het ook als een zware week, ook lichamelijk. Op één of andere manier voel je de dynamiek van zo’n week ook in je lichaam. De week concentreert op lijden en dood en het zinloze geweld dat wij elkaar aandoen. Het drukt ons op het falen van de mensheid, waar idealen vervliegen als rook – ook mijn idealen. Dat wordt mooi gevat in het verhaal van Petrus, die zeker weet pal te staan voor zijn idealen, pal te staan voor waar hij in geloofd, ‘Heer, als het nodig is, zal ik met ú sterven’.  Hij weet van te voren zeker dat hij zijn idealen nooit zal verloochenen. Tot puntje bij paaltje komt. Eén van de meest bekende scènes uit de bijbel. Tot drie keer toe.

Lees verder “Van de dominee”

Van de dominee

Daar gaan we weer …
… met het langzaam herpakken van het gewone kerkelijke leven. We kunnen weer naar de kerk, zij het nog met een paar beperkingen. We kunnen weer zingen, zij het alsjeblieft nog niet uit volle borst, want niet iedereen voelt zich comfortabel bij het luidkeels zingen. We zitten ook nog ruim opgesteld vanwege de anderhalve meter. Handen schudden doen we nog niet; maar met de hand op het hart is even gemeend. Verder heeft ook de collecte z’n plek in de dienst nog niet terug. Die hoort natuurlijk wel helemaal in het hart van de dienst. Want delen met anderen die het harder nodig hebben dan wijzelf zit in de genen van het christelijk geloof. In het begin van de kerk was dat een grote aantrekkingskracht van dit nieuwe geloof: men bekommerde zich om anderen zonder er iets voor terug te verwachten. Dat was nieuw. Wat betreft het kerkgebouw blijven we vanwege de grotere ruimte nog even in Stompetoren, hoewel het gemis van Schermerhorn zich meer en meer doet voelen. U leest er meer over in het verslag van de kerkenraad.

Lees verder “Van de dominee”

Van de predikant

Handelend naar de maatregelen om corona te beteugelen, gingen de kerkdiensten vanaf vierde advent weer online. Terwijl er vanwege de al langer bestaande avondlockdown al in een eerder stadium was besloten om de viering van kerstavond niet door te laten gaan. In de afweging die we maakten, kwamen we er op uit om te focussen op de viering van kerstmorgen, oudejaarsdag en de eerste viering van het nieuwe jaar, 2 januari. Jammer genoeg ook online. Dus dat wordt nieuwjaar wensen op een alternatieve manier. Het is wat het is.

Lees verder “Van de predikant”