Van de (waarnemend) dominee

Zo verschuiven we in de tijd weer van de 40-dagentijd naar de Stille Week en de
Paasmorgen. Vanuit de terughoudendheid en ingetogenheid van de 40-dagentijd, via het
lijden, naar de jubel van Pasen. Er is nieuw leven. Vanuit Goede Vrijdag, de doortocht op de
Stille Zaterdag. Tóch nieuw leven. Waar er een einde lijkt, breekt er weer een nieuw begin
door. Waar de graankorrel sterft in de aarde, worden de eerste tekenen zichtbaar van een
geheel nieuwe bloei. Waar de mens is uitgepraat, spreekt God verder. Waar het kwaad lijkt
te overwinnen, zet het geloof in opstanding het kwaad in z’n hemd. Waar de schaamte niet
van ons lijkt te wijken, mogen we ons belijden vernieuwen, tot drie keer toe: ‘heb je mij
waarlijk lief?’ We mogen antwoord geven op de vraag of we werkelijk willen gaan voor de
liefde die alles overwint. Durven we het aan uit onze schaamte op te staan en de weg te
gaan van de vrede van Christus, die alle verstand te boven gaat. Dat we daarbij ook onderuit
mogen gaan, mogen falen: het hoort voor mij bij het grond-belijden van het Christelijk geloof. Ook op de verloochening van Petrus, volgt de aanvaarding in liefde.

“Van de (waarnemend) dominee” verder lezen

Van de dominee – maart 2021

Dat wil zeggen: van de waarnemend predikant. Met wie het goed gaat. Ik zal eind februari mijn werkzaamheden als waarnemend predikant voor de gemeente Graft De Rijp hebben
afgesloten met de verbintenis van de nieuwe predikant aan die gemeente, ds. Carina Kapteyn. We feliciteren onze buurgemeente van harte met deze benoeming. U gaat vast met haar kennismaken. Intussen ben ik predikant in algemene dienst bij de landelijke kerk geworden, met als opdracht (her en der in den lande) als interim predikant aan de slag te gaan. Een interim predikant springt bij in een gemeente die voor opgaven staat die ze zelf niet kunnen klaren, bijvoorbeeld een kerkgebouw dat moet sluiten, een verschil van mening in de kerkenraad, moeite om beleid te ontwikkelen, dat soort dingen. Ik doe dat parttime. En ‘interim’ is dus weer iets anders dan ‘waarnemend’.

“Van de dominee – maart 2021” verder lezen

Van de (waarnemend) predikant

Zoals u her en der in de vorige Aanwijzer al las, ben ik weer terug in de gemeente als waarnemend predikant. Ik heb nu wat meer taken dan de vorige keren. Zo heb ik bijvoorbeeld de liturgieën voor de tijd van Advent, Kerst en Epifanie aangepast naar de tijd van het jaar waarvoor ze gebruikt worden. Ik sta ook op de rol voor een aantal kerkdiensten en de paascyclus. Daarnaast ben ik op dit moment bezig met het vervolg van het maken van een nieuw beleidsplan. Onder leiding van ds. Corrie waren daar de eerste aanzetten voor gegeven en de kerkenraad heeft me gevraagd om er een vervolg aan te geven. Het wordt elke keer weer gewikt en gewogen, met de bedoeling dat het bij elke stap beter wordt. Maar vooral dat het bij elke stap weer beter aan gaat sluiten bij de behoefte van de gemeente. Want daar draait het allemaal om: dat er een plan komt te liggen dat de gemeente dient en dat door u als gemeente ook gedragen wordt. Dat betekent dat het ook met de gemeente besproken gaat worden. Ook u mag er natuurlijk uw zegje over doen. Hoe dat vorm gaat krijgen en wanneer dat is, is op dit moment nog onduidelijk. Maar de kerkenraad komt er op terug!

“Van de (waarnemend) predikant” verder lezen

‘Little acts, great love’

Het is met diaconaat als met alles wat wij in de kerk hooghouden: iedereen die deel is van onze gemeenschap wordt erdoor geraakt, en hopelijk geïnspireerd. Sinds mijn aantreden is die ‘dienstbare’ tak van ons gemeenteleven ook formeel deel van de opdracht aan de predikant. Want 30% van mijn werk wordt uit diaconaal geld betaald. En dat is bijzonder.
Want die pot is bedoeld, en door mensen gevuld, om uit te geven aan diaconaal werk, aan hulp, aan barmhartigheid zeggen we dan op zijn ‘kerks’. En dan rijst de vraag als vanzelf: ‘wat is dat dan, barmhartigheid’’, en ‘hoe doe je dat’?

“‘Little acts, great love’” verder lezen

Van de dominee – juli 2020

De nuchterheid van het kleine boekje ‘Prediker’ ligt mij. Juist in moeilijke tijden relativeert zijn ingehouden humor het leven. Hij prikt alle ballonnetjes van de maakbaarheid door. Ontmaskert controledwang als zinloos. En blijft herhalen dat er ‘niets nieuws onder de zon is’. ‘Wat er was, zal er altijd weer zijn, wat er is gedaan, zal altijd weer worden gedaan. ‘ (1:9) En mocht je God als verklaring willen inbrengen? Dan moet je wel weten dat je ook daar niet veel mee opschiet. ‘… de mens kan het werk van God niet van begin tot eind doorgronden’ (3:11)

“Van de dominee – juli 2020” verder lezen

Van de dominee – mei 2020

Er is veel, en er is weinig te zeggen over ‘geloof en tijden van corona’. Ik geloof niet in een God die ons dit ‘aandoet’. Ik geloof ook niet in een God die ‘op zijn tijd’ wel gaat zorgen voor een oplossing. Ik geloof in die vreemde God van de bijbel die geen krachtpatser is, geen naam heeft, maar troost met aandacht en liefde, en zo mensen nabij is. Wie in die God gelooft die weet wat geloof is: met aandacht en liefde elkaar nabij zijn, en zo elkaar troosten.

“Van de dominee – mei 2020” verder lezen

Van de dominee

“JEZUS IS JARIG!” – Je mag meedoen!
Kerstspel voor kinderen – 24 december 19.00 uur
Voor alle kinderen in de basisschool leeftijd organiseren we opnieuw een kerstspel op kerstavond. En alle kinderen die dat leuk vinden (ook als je niet in Schermerhorn woont) mogen meedoen. Er zijn dit jaar detectives die op zoek gaan naar het ‘koningskind’ dat is geboren. Zoek je dat in een paleis? (we vragen het koningin Máxima) Of toch liever bij de regering? (zou Mark Rutte het dan weten?) We vieren de verjaardag van dit koningskind, natuurlijk met taart! We oefenen een paar keer van tevoren. Wil je meedoen, dan horen we dat heel graag. Kinderen die mee willen doen kunnen zich (laten) opgeven bij Elly Laan
De repetitietijden zijn steeds van half 2 tot 3 uur op: woensdag 11, vrijdag 13, vrijdag 20 en maandag 23 december, in de Rooms Katholieke Kerk op het Hornplein in Schermerhorn. Daar is ook de viering op kerstavond.

“Van de dominee” verder lezen

Van de dominee – september 2019

Over het leven
Het was een augustusmaand met veel verdriet. Soms heb je dat, als dominee. Gesprekken over krassen op de ziel. Over wat mensen elkaar zomaar aan kunnen doen, bedoeld of onbedoeld. Het gebeurt, ook in de kerk. En soms vallen daardoor mensen uit de boot, vallen zij uit de gemeenschap, soms daarbij ook nog een handje geholpen, en soms vallen zij ook van hun geloof. Tenminste, zo lijkt het dan. Zo zeggen ze dat misschien zelf ook. Maar of dat ook zo is? Meestal niet, vermoed ik. Het ‘weten’ van geloof, van God, van zijn onbeschrijfelijke trouw…. dat houdt maar zo niet op. Dat gaat op zijn best ondergronds.

“Van de dominee – september 2019” verder lezen