Zingen

Slak liep langs mol

Slak liep langs Mol, die zat te schrijven. ‘Wat doe je?’ vroeg Slak. ‘Ik heb een lied geschreven voor de vogels’, zei Mol. ‘Over hoe mooi de wereld is. Wil je ’t horen?’ ‘Graag’, zei Slak. Ze ging ervoor zitten. Mol las de tekst voor. ‘Best aardig’, zei Slak. ‘Morgenochtend voeren we het uit’, zei Mol. Met het vogelkoor. Kom je luisteren?’ ‘Natuurlijk’, zei Slak. Dat plezier wilde ze Mol wel doen.

De volgende ochtend was Slak net op tijd. Mol stond voor de vogels met een tak in zijn poot. ‘Een, twee, drie’, zei Mol. De vogels zongen het lied. Het klonk prachtig in de vroege ochtend. Alle andere dieren waren stil. Het hele bos was stil. Slak wist niet wat ze moest zeggen. ‘Wat ongelooflijk mooi’, zei ze na een tijdje. ‘Hoe kan dat? Het zijn precies dezelfde woorden die je gisteren voorlas! Maar het voelt heel anders van binnen. Rustiger. Alsof ik de woorden veel beter begrijp.’ ‘Dat is wat zingen doet’, zei Mol. ‘Praten doe je vanuit je hoofd. En zingen vanuit je ziel.’

Tekst: Iris Boter, schrijver en illustrator

Een nieuw begin

Monddood gemaakt na de euforie van het zingen van ‘Joy to the world‘ in de kerstdienst, zo voelde het. De kerkdeuren gingen dicht. In plaats van op de fiets te stappen was ik een bankbanaan geworden, zappend van kerkdienst naar kerkdienst.

Hoe onze creatieve doeners ook naar oplossingen zochten zodat het Woord verkondigd kon blijven, toch raakte de vreugde van het elkaar weerzien en samen zingen finaal verloren.

En toen kwam daar het bevrijdende bericht: de kerkdeuren gingen met Pinksteren voorzichtig weer open en wij mochten net als met kerst weer meedoen als klein zanggroepje. Die zaterdag voor Pinksteren gebeurde het. “Veni sanctus, Spiritus’ klonk het vierstemmig bij de piano. Wat klonk dat prachtig in die lege kerk. Als een lichtflits trof mij het kippenvelmoment en de rillingen liepen over mijn rug.

Die pinksterzondag was daar de herkenning als gemeente: een knipoog, een voorzichtig wuivende hand, een glimlach die doorbrak. Het werd een rijke dienst met warme woorden voor gaande, komende en blijvende ambtsdragers. We werden meegevoerd van Babel naar de moderne tijd met zijn vermeende maakbaarheid, waarin we elkaar niet meer verstaan. Wij hoorden over de ambten die ons als gemeente helpen om zichtbaar te maken dat God ons weer met elkaar wil verbinden. Dat werd beaamd door het slotlied 425:
Vervuld van uw zegen
Gaan wij onze wegen
Van hier, uit dit huis,
Waar uw stem wordt gehoord.

Zingen is dubbel bidden.
Adri V-K

Nieuws 13 mei 2021

Na een periode van ruim 5 maanden van online diensten, wil de kerkenraad de fysieke diensten weer hervatten op 23 mei (Pinksteren). De meeste gemeenteleden zullen inmiddels gevaccineerd zijn, zodat het besmettingsrisico gedaald is. Ook heeft de landelijke kerk inmiddels aangegeven dat er weer kerkdiensten mogelijk zijn met een maximum van 30 bezoekers (exclusief medewerkers). Wel blijft het noodzakelijk dat u zich vooraf aanmeldt. U kunt tot uiterlijk zaterdag om 16 uur aan Jan Vlaming doorgeven dat u de dienst wilt bijwonen. Daarnaast blijven de basisregels van kracht, zoals mondkapje dragen bij binnenkomst en verlaten van de kerk, handen desinfecteren bij binnenkomst en de 1,5 m afstandsregel. Ook blijft het uiteraard mogelijk om de diensten online te blijven volgen, zoals we nu inmiddels gewend zijn.

“Nieuws 13 mei 2021” verder lezen

Conceptbegrotingen 2021 ter inzage

Het is de gewoonte dat er in november/ december een gemeentevergadering wordt gehouden, waarin de begrotingen door de kerkrentmeesters, de diaconie en ZWO worden gepresenteerd. Helaas kunnen we in deze tijden van corona nog steeds geen gemeentevergaderingen houden.

De conceptbegrotingen liggen ter inzage bij de penningmeesters Piet de Wilde, Dik Michielen en Eel van der Weij. Als u vragen heeft, kunt u contact opnemen met de penningmeesters.

Aleid

Samen staan voor het orgel

In de kerk van Stompetoren staat een mooi orgel. Sinds 1862. Gebouwd door orgelbouwer Naber uit Deventer. Het staat niet alleen mooi, maar het klinkt ook mooi. Voor, tijdens en na de dienst horen we dat. En als we ons na afloop allemaal omdraaien richting uitgang, staan we samen voor het orgel. Letterlijk maar ook figuurlijk. En dat is precies de bedoeling. We zijn het ons niet altijd bewust, maar ieder van onze kerkleden is feitelijk bezitter van een klein stukje van dat orgel. En samen willen we er voor stáán, er zorgzaam voor zijn.

“Samen staan voor het orgel” verder lezen

Jaarrekeningen 2019

Het is de gewoonte, dat er in mei een gemeentevergadering wordt gehouden waarin de jaarrekeningen door de kerkrentmeesters en de diaconie worden gepresenteerd. Helaas kunnen we in deze tijden van corona geen gemeentevergaderingen houden.

In de Aanwijzer vindt u een samenvatting van beide jaarrekeningen. Als u de volledige jaarrekeningen wilt inzien of vragen heeft, kunt u contact opnemen met de penningmeester Piet (kerkrentmeesters) of  Dik (diaconie). In de Ark in Stompetoren is een grote plexiglazen plaat bevestigd tussen twee tafels,  zodat u op een veilige manier met elkaar kunt spreken.

“Jaarrekeningen 2019” verder lezen

Kaarten naar gevangenen

Wat is het een rare en onzekere tijd. Een tijd waarin er geen kerkdiensten zijn, we elkaar niet kunnen ontmoeten en ook niet altijd weten hoe het nu met iedereen gaat. De wereld wordt langzamerhand kleiner en we worden door de maatregelen die genomen worden op onszelf teruggeworpen.

Dat houdt ook in dat alle activiteiten die wij met elkaar in de kerk doen ook niet meer doorgaan. Zo ook het kaarten sturen naar gevangenen.

“Kaarten naar gevangenen” verder lezen

Veel heil en zegen in het nieuwe jaar

Kan ik dat nog wel zeggen?
Het klinkt zo ouderwets. En wat betekent het eigenlijk?

Toen las ik het onderstaande stukje in ’t Tussendoortje’, het Parochieblad van Schermerhorn. Het gaat ongeveer zo.

‘Een oude vrouw komt bij de dokter en zegt: “Ik heb één hand vol klachten.”
“Laat maar eens horen”, zegt de dokter.
Mijn duim is het gemis aan mijn ouders.
Mijn wijsvinger verwijst naar mijn lichamelijke klachten.
Mijn middelvinger kan zo weinig meer doen.
Mijn ringvinger is zo eenzaam.
Mijn pink is gekromd door het vele wegvallen van zoveel bekenden.

“Veel heil en zegen in het nieuwe jaar” verder lezen